اگر می خواهی برای خوشبختی قانونی داشته باشی بذار قانون تو این باشه:« برای احساس

  خوشی به هیچ واقعه بیرونی نیاز ندارم! زندگی بزرگترین موهبتی است که خدا به من داده و من

 به لذت بردن از آن مشغولم» پس این حرفو قبول کن و برای این زندگی کن تا ازش لذت ببری

 نه اینکه خودتو مرکز غم و غصه و درد کنی. به خدا زندگی همه مشکل داره اما قرار نیست

 همه فکرتو مشغول مشکلاتت کنی ، 10% از فکرتو برای درگیری با مشکلاتت بزار و بقیشو

 برای این بزار که چطور از زندگی به چیزایی که می خوای برسی.

تو یه بار زنده ای پس همون طوری زندگی کن که دوست داری. شاید این برات مهم باشه که چی

 داری و چی نداری؛   اما این با ارزش تره که بدونی تو یه شخصیت داری که

 مال خودته؛   پس بسازش؛    اون طوری که هم برای خودت بهترین باشی هم برای اطرافیانت.

عزیزم به آنهایی  که می خواهند بینمان دیواری بسازند بگو:

بگو که ما قصرهای مرمر و پرده های حریر و شمشیرهای پولاد را همه و همه را

در بی فاصلگی میان دستهایمان و با حرارت قلبهایمان خاکستر کردیم…

آرزومند آرزویت: یک دوست

نشاط و خوشدلی، اعتماد به نفس شما را تقویت و زندگی را دلپذیرتر

 می سازد و باعث می شود که اطرافیان شما شادی بیشتری را احساس

 کنند.

 خوشدلی به معنی خوشخیالی و فرار از مشکلات نیست بلکه نشانهُ هوش

 و ذکاوت شماست. « چرا که می دانید اگر با لذت زندگی کنید و انوار شادی

 را به اطراف خود پراکنده سازید می توانید مشکلات زندگی را آسانتر بر

 طرف سازید.»

آدمک آخر دنیاست بخند

آدمک مرگ همین جاست بخند

آن خدایی که بزرگش خواندی

به خدا مثل تو تنهاست بخند

دست خطی که تو را عاشق کرد

شوخی کاغذی ماست بخند

فکر کن درد تو ارزشمند است

فکر کن گریه چه زیباست بخند

صبح فردا به شبش نیست که نیست

تازه انگار که فرداست بخند

آدمک نغمه ُآغاز بخوان

به خدا آخر دنیاست بخند

آدمک آخر دنیاست بخند

آدمک مرگ همین جاست بخند

آبراهام لینکن:

« بیشتر مردم همان اندازه خوشبختند که خودشان می خواهند »

کارل یونگ:

«هرگز تاریکی به نور، و بی تفاوتی به تلاش و حرکت مبدل نمی شود،

مگر به کمک عواطف»

ناتانیل امونز:

« عادت، یا بهترین خدمتکارماست، یا بدترین اربابمان »

امرسون:

« در تایخ جهان، هر لحظهُ عظیم و تعیین کننده،

 پیروزی نوعی عشق است»

آلدوس هاکسلی:

« تجربه؛ پارچه ای است که تار و پود آنرا کلمات تشکیل می دهند »

وقتی می خوای بری سفر عکسمو با خودت ببر

 بدون هميشه با توئه اين دل زار و در به در

 خاطره ها رو زنده کن تو پيچ و تاب جاده ها

 هر جا که هستی نازنين گاهی به خواب من بيا

 بدون که قلب عاشقم هميشه چشم به راهته

 تا به ابد منتظر خورشيد اون نگاهته

 به سلامت نازنينم به سلامت بهترينم

 بزار عکسم رو دوباره توی چشم تو ببينم

 وقتی سفر شروع بشه دلواپسی سر ميرسه

 قصه خوشبختی من به فصل آخر ميرسه

 صدای گريه منو نمی شنوی وقت سفر

 دلم ميگه يا تو نرو يا منو با خودت ببر

 سفر شروع قصه غمگين بی تو بودنه

 چشم انتظاری تا ابد؛ تنها همين سهم منه

به خدا عشق به رسوا شدنش می ارزد            و به مجنون و به لیلا شدنش می ارزد

دفتر قلب مرا وا کن و نامی بنویس                  سند عشق به امضاء شدنش می ارزد

گرچه من تجربه ای از نرسیدن هایم                 کوشش رود به دریا شدنش می ارزد

با دو دست تو فرو ریخت هربند تنم                  به همان لحظه بر پا شدنش می ارزد

دل من در سبدی، عشق به نیل تو سپرد

نگهش دار به موسی شدنش می ارزد

اگر غروبی بعد از مرگم از تو پرسیدند:

آن غریبه ای که مدتی با تو می دیدیم که بود؟

بگو: اشک در به دری بود که به هیچ دیده ای جز دیدهُ من آشنایی نداشت.

بگو: دیوانه ای بت پرست بود و بتش ررا دیوانه وار دوست می داشت.

بگو: دریایی از عشق بود و به خاطر حسرت کرانه جوش و خروش می کرد.

بگو: او اندک زمانی با من بود ولی تا آخرین لحظهُ عمرش می گفت:

« دوستت دارم»